حکایت و شعر پند آموز
این نکته نوشته ایم بر دفتر عشق ، سر دوست ندارد آنکه دارد سر دوست  
نویسندگان
لینک دوستان
لینک های مفید
 فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
                
                   قابل توجه : در کنار صفحه قسمت کینک دوستان

                آدرس وبلاگ های دیگر من

               1-
عصار خونه سید رضا آیتی

                                        mamanasal.mihanblog.com                       
              2-سفره نامه بانو آیتی

                                          traveloug.mihanblog.com

             3- شجره نامه سادات آیت ،آیتی ،سرمدی ، محزونی 

                                      ssadaatma . mihanblog. com  

              4 - کانال تلگرام  عصار خونه سید رضا آیتی نجف آباد

                                           
@assarkhoneh                                        


[ دوشنبه 29 آذر 1395 ] [ 10:17 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]
السلام ای دختر شاه نجف              السلام ای صابر صحرای طف

السلام ای چادر زهرا به سر            السلام ای نور خورشید و قمر

السلام ای مقتدای عالمین                السلام ای خواهر خوب حسین

السلام ای بانوی ماتم زده              صبر تو صبر جهان بر هم زده

السلام ای تار و پود فاطمه              دختر صورت کبود فاطمه

السلام ای مظهر شور و شعور         پای تا سر عشق سر تا پا حضور

السلام ای کربلا در کربلا               ای به ایمان برادر مبتلا

السلام ای خطبه خوان شهر شام      خواب را کردی به بدخواهان حرام

السلام ای چشم زیبا بین عشق          زینب کبری و زهرای دمشق

*********************************************
شاعر : سید جمال الدین شهرزاد

          آپلود عکس





طبقه بندی: تاریخ، گردشگری، دینی، شعر و موسیقی ،
[ دوشنبه 2 بهمن 1396 ] [ 10:17 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             ******************
الهی جانِ آب آتش بگیرد
که دریا زین عذاب آتش بگیرد

ندیدم جز شما پروانه ای را
که در آغوش آب آتش بگیرد

خرابم من، خرابم من، الهی
که این جان خراب آتش بگیرد

در این غم، گونه و رخساره بگذار
که با اشکِ مذاب آتش بگیرد

درون سینه، آرامم بسوزد
درون دیده، خواب آتش بگیرد

اگر پرسی ز کشتی بان و کشتی
زبانم در جواب آتش بگیرد

تو ای خورشید، بر بالین دریا
نیا، چون آفتاب آتش بگیرد

ندارم چاره غیر از شعر و تَرسَم
به دفتر شعر ناب آتش بگیرد

**************************                                                                                                                                              
سوگ سروده افشین علا

به یاد هم میهنان کشتی سوخته
 
         آپلود عکس




طبقه بندی: خانواده، تاریخ، گردشگری، شعر و موسیقی ، جغرافیا،
[ پنجشنبه 28 دی 1396 ] [ 06:59 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]
زندگی شیرین است
مثل شیرینی یک روز قشنگ
زندگی زیبایی است
مثل زیبایی یک غنچه باز
زندگی تک تک این ساعتهاست
زندگی چرخش این عقربه هاست
سلام.صبح شما بخیر.


آپلود عکس


طبقه بندی: خانواده، تاریخ، شعر و موسیقی ،
[ شنبه 23 دی 1396 ] [ 08:03 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]

به دیوار و در این بیت توحید

فروغ عترت و قرآن توان دید

بود این بارگاه خلد آذین

حریم دخت هفتم خسرو دین

مزار حضرت معصومه اینجاست

رضا را خواهر مظلومه اینجاست

چو اینجا شد چراغ عشق روشن

به دلها این حرم شد پرتو افكن

بُوَد این درگه از ابواب رحمت

در باغى است از باغ جنّت

كه اشك عاشقان شد جویبارش

نمى گردد خزان هرگز بهارش

تو اى زائر به تعظیم شعائر

ببوس این درگه پر نور وطاهر

بیا اینجا به اشك خود وضو كن

بیا جان خود اینجا شست و شو كن

بپا خیز و بخوان اذن دُخولش

اجازت از خداگیر ورسولش

به اذن حیدر و زهراى اطهر

به اذن یازده معصوم دیگر

قدم چون مى نهى داخل از این در

بگو بسم اللّه و اللّه اكبر

زند چون حلقه براین درگدائى

به گوش جان او آید ندائى

كه: اى سائل! دعایت مستجاب است

محبّ آل عصمت، كامیاب است

بخواه از رحمت حق هر چه خواهى

كه بى حدّ است الطاف الهى

«حسانا»، قم كه دارُالمؤمنین است

در ِباغ بهشت اندر زمین است                               




طبقه بندی: خانواده، تاریخ، دینی،
[ پنجشنبه 7 دی 1396 ] [ 08:15 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]
باز این دل هوای سامرا دارد مرا

یا حسن گویم شاید سامرا جوید مرا

من که هیچ آگاه نیستم از سامرا

یاحسن برما نظر کن از سامرا




طبقه بندی: خانواده، تاریخ، دینی، شعر و موسیقی ،
[ سه شنبه 5 دی 1396 ] [ 08:40 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]
[ جمعه 1 دی 1396 ] [ 07:15 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]

دوتا خبر دارم  
یک خبر خوب... یک خبر بد!
خبر خوب اینکه هیشکی از زندگی هیشکی خبر نداره...
و خبر بد هم اینکه هیشکی از زندگی هیشکی خبر نداره!

******************************************

واقعا اگر از همه خوب و بد هم دیگر با خبر بودیم

چه فاجعه ایی می شد

خدا یه چیز میدونه



طبقه بندی: خانواده، تاریخ، شعر و موسیقی ،
[ چهارشنبه 22 آذر 1396 ] [ 09:09 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]

                         خبرگزاری فارس: این باغ، باغ وحدت و مهر است

می‌آید از کوه حرا پایین
کام جهان را می‌کند شیرین
« قِیلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ »1! مسلمانان! 
گل داده باغ سوره یاسین
در موسمش پیوند خواهد خورد
دست ربیع و دست فروردین
گلهای باغ او نمی‌ترسند
از بادهای هرزه دیرین
شد «مختلف، الوانها »2؛ اما  
«یُسْقَى بِمَاءٍ وَاحِد »4 ای گلچین!  
نفرین و لعنی هم اگر باشد
برآنکه آفت زد به ما، نفرین!
این باغ، باغ وحدت و مهر است 
ای گل کنار باغبان بنشین!
بنشین و بذر دوستی بنشان
«چیزی به جز حب است آیا دین؟» 4
«المومنون اخوةٌ»5، آری! 
این است اسلام محمد(ص)، این!
گل می‌دهد یک جمعه باغ ما
در مسجد الاقصی، بگو آمین!

*********************************

شاعر . زهرا بشری موحد



طبقه بندی: تاریخ، دینی، خانواده، شعر و موسیقی ،
[ پنجشنبه 9 آذر 1396 ] [ 09:23 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]
بهار ماه قمری ربیع است .

خداوند در این ماه دل همه را شاد کند

مشکی از تن به در آرید،ربیع آمده است

خم ابرو بگشایید که ربیع آمده است


مژده ای، ختم رسل داد که آید به بهشت

هرکه بر من خبر آرد، که ربیع آمده است .


                  آپلود عکس


طبقه بندی: خانواده، تاریخ، دینی،
[ سه شنبه 30 آبان 1396 ] [ 11:06 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]

زهرا به خانه و ملک الموت پشت در
از بهر قبض روح شریف پیامبر
از هیچ کس نکرده طلب اذن و ای عجب
بی اذن فاطمه ننهد پای پیش تر

  
آپلود عکس 
          

[ پنجشنبه 25 آبان 1396 ] [ 06:05 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]

در لوح و قلم شاهد آثار کتاب است
سر منزل و مقصود گهربار کتاب است
تاریخ اگر ثبت شده در صف ایام
تصویر ُرخش در خور گفتار کتاب است
رب ازلی نور جلی بر قلم آموخت
بنویس که این دفتر پر بار کتاب است                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               کسی که او را نمی شناسیم کتابدار است  

      
                                       



طبقه بندی: تاریخ،
[ چهارشنبه 24 آبان 1396 ] [ 10:27 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]

مرغ آمین

مرغ آمین درد آلودی است کاواره
بمانده
رفته تا آنسوی این بیداد خانه
باز گشته رغبتش دیگر ز رنجوری نه سوی آب و دانه.
نوبت روز گشایش را
در پی چاره بمانده.

می شناسد آن نهان بین نهانان ( گوش پنهان جهان دردمند ما)
جور دیده مردمان را.
با صدای هر دم آمین گفتنش، آن آشنا پرورد،
می دهد پیوندشان در هم
می کند از یاس خسران بار آنان کم
می نهد نزدیک با هم، آرزوهای نهان را.


بسته در راه گلویش او
داستان مردمش را.
رشته در رشته کشیده ( فارغ از عیب کاو را بر زبان گیرند)
بر سر منقار دارد رشته ی سردرگمش را.

او نشان از روز بیدار ظفرمندی است.
با نهان تنگنای زندگانی دست دارد.
از عروق زخمدار این غبارآلوده ره تصویر بگرفته.
از درون استغاثه های رنجوران.
در شبانگاهی چنین دلتنگ، می
آید نمایان.
وندر آشوب نگاهش خیره بر این زندگانی
که ندارد لحظه ای از آن رهایی
می دهد پوشیده، خود را بر فراز بام مردم آشنایی.

چون نشان از آتشی در دود خاکستر
می دهد از روی فهم رمز درد خلق
با زبان رمز درد خود تکان در سر.
وز پی آنکه بگیرد ناله های ناله
پردازان ره در گوش
از کسان احوال می جوید.
چه گذشته ست و چه نگذشته است
سرگذشته های خود را هر که با آن محرم هشیار می گوید.

داستان از درد می رانند مردم.
در خیال استجابتهای روزانی
مرغ آمین را بدان نامی که او را هست می خوانند مردم.

زیر باران نواهایی که می
گویند:
« باد رنج ناروای خلق را پایان.»
( و به رنج ناروای خلق هر لحظه می افزاید.)

مرغ آمین را زبان با درد مردم می گشاید.
بانگ برمی دارد:
« آمین!
باد پایان رنجهای خلق را با جانشان در کین
وز جا بگسیخته شالوده های خلق افسای
و به نام رستگاری دست اندر کار
و جهان سر گرم از حرفش در افسوس فریبش.»

خلق می گویند:
ـــ« آمین!
در شبی اینگونه با بیداش آیین.
رستگاری بخش ـــ ای مرغ شباهنگام ـــ ما را!
و به ما بنمای راه ما به سوی عافیتگاهی.
هر که را ـــ ای آشناپرورـــ ببخشا بهره از روزی که می جوید.»

« رستگاری روی خواهد کرد
و شب تیره، بدل با صبح روشن گشت خواهد.» مرغ می گوید.

خلق می گویند:
« اما آن جهانخواره
( آدمی را دشمن دیرین) جهان را خورد یکسر.»
مرغ می گوید:
« در دل او آرزوی او محالش باد.»
خلق می گویند:
« اما کینه های جنگ ایشان در
پی مقصود
همچنان هر لحظه می کوبد به طبلش.»

مرغ می گوید:
« زوالش باد!
باد با مرگش پسین درمان
نا خوشیّ آدمی خواری.
وز پس روزان عزت بارشان
باد با ننگ همین روزان نگونسازی!»

خلق می گویند:
« اما نادرستی گر گذارد
ایمنی گر جز خیال زندگی
کردن
موجبی از ما نخواهد و دلیلی برندارد.
ور نیاید ریخته های کج دیوارشان
بر سر ما باز زندانی
و اسیری را بود پایان.
و رسد مخلوق بی سامان به سامانی.»
مرغ می گوید:
« جدا شد نادرستی.»

خلق می گویند:
« باشد تا جدا گردد.»

مرغ می گوید:
« رها شد بندش از هر بند، زنجیری که بر پا بود.»

خلق می گویند:
« باشد تا رها گردد.»

مرغ می گوید:
« به سامان بازآمد خلق بی سامان
و بیابان شب هولی
که خیال روشنی می برد با غارت
و ره مقصود در آن بود گم، آمد سوی پایان
و درون تیرگیها،
تنگنای خانه های ما در آن ویلان،
این زمان با چشمه های روشنایی در گشوده است
و گریزانند گمراهان، کج اندازان،
در رهی کامد خود آنان را کنون پی گیر.
و خراب و جوع، آنان را ز جا برده است
و بلای جوع آنان را جا به جا خورده است
این زمان مانند زندانهایشان ویران
باغشان را در
شکسته.
و چو شمعی در تک گوری
کور موذی چشمشان در کاسه ی سر از پریشانی.
هر تنی زانان
از تحیّر بر سکوی در نشسته.
و سرود مرگ آنان را تکاپوهایشان ( بی سود) اینک می کشد در گوش.»

خلق می گویند:
« بادا
باغشان را، درشکسته تر
هر تنی زانان،جدا از خانمانش، بر سکوی در، نشسته تر.
وز سرود مرگ آنان، باد
بیشتر بر طاق ایوانهایشان قندیلها خاموش.»
« بادا!» یک صدا از دور می گوید
و صدایی از ره نزدیک،
اندر انبوه صداهای به سوی ره
دویده:
« این، سزای سازگاراشان
باد، در پایان دورانهای شادی
از پس دوران عشرت بار ایشان.»

مرغ می گوید:
« این چنین ویرانگیشان، باد همخانه
با چنان آبادشان از روی
بیدادی.»
« بادشان!» ( سر می دهد شوریده خاطر، خلق آوا)
« باد آمین!
و زبان آنکه با درد کسان پیوند دارد باد گویا!»
« باد آمین!
و هر آن اندیشه، در ما مردگی آموز، ویران!»
« آمین! آمین!»
و خراب آید در آوار غریو لعنت بیدار محرومان
هر خیال کج که خلق خسته را با آن
نخواها نیست.
و در زندان و زخم تازیانه های آنان می کشد فریاد:
« اینک در و اینک زخم»
( گرنه محرومی کجیشان را ستاید
ورنه محرومی بخواه از بیم زجر و حبس آنان
آید)
« آمین!
در حساب دستمزد آن زمانی که بحق گویا
بسته لب بودند
و بدان مقبول
و نکویان در تعب بودند.»
« آمین!


در حساب روزگارانی
کز بر ره، زیرکان و پیشبینان را به لبخند تمسخر دور می کردند
و به پاس خدمت و سودایشان تاریک
چشمه های روشنایی کور
می کردند.»
« آمین!»

« با کجی آورده های آن بداندیشان
که نه جز خواب جهانگیری از آن می زاد
این به کیفر باد!»
« آمین!»

« با کجی آورده هاشان شوم
که از آن با مرگ ماشان زندگی آغاز می گردید
و از آن خاموش می آمد چراغ خلق.»
« آمین!»

« با کجی آورده هاشان زشت
که از آن پرهیزگاری بود مرده
و از آن رحم آوری واخورده.»
« آمین!»

« این به کیفر باد
با کجی آورده شان ننگ
که از آن ایمان به حق
سوداگران را بود راهی نو، گشاده در پی سودا.
و از آن، چون بر سریر سینه ی مرداب، از ما نقش بر جا.»
« آمین! آمین!»


و به واریز طنین هر دم آمین گفتن مردم
( چون صدای رودی از جا کنده، اندر صفحه ی مرداب آنگه گم)
مرغ آمین گوی
دور می گردد
از فراز بام
در بسیط خطّه ی آرام،
می خواند خروس از دور
می شکافد جرم دیوار سحرگاهان.
وز بر آن سرد دوداندود خاموش
هرچه، با رنگ تجلّی، رنگ در پیکر می افزاید.
می گریزد شب.
صبح می آید.

تجریش. زمستان1330




طبقه بندی: تاریخ، گردشگری، شعر و موسیقی ،
[ یکشنبه 21 آبان 1396 ] [ 04:45 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام
آخر از نیتا گلی پژمرده را پیدا کنم
مثل بلبل لحظه ای در گوش او نجوا کنم
کربلا را با سرشک چشم خود دریا کنم
من در این وادی در این صحرا گلی گم کرده ام
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام
میبری صحرا به صحرا کوه به کوه ما را چرا
بی برادر راه شامم میبری تنها چرا
شرمت اما ناید از رخساره زهرا چرا
رو به شامم میبری اما گلی گم کرده ام
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام
اشتران ای مرکبان زینب کبری درنگ
عرصه بر فرزند زهرا شد در اینجا تنگ تنگ
گوشم آرامش ندارد دیگر از آهنگ زنگ
کم کنید آهنگ جان فرسا گلی گم کرده ام
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام
بی حسین ای ساربان آخر سفر ننموده ام
بی چراغ چهره ات شب را سحر ننموده ام
من که دور از روی او یک لحظه سر ننموده ام
میروم تنها ولی زیبا گلی گم کرده ام
یا مرا با خود نبر منزل به منزل ساربان
یا که سر را میزنم بر چوب محمل ساربان
آخر اینجا جسم پاکی مانده در گل ساربان
آفتابی یا مهی را یا گلی گم کرده ام
ساربان اینجا مرا با خود دمی تنها گذار
اندکی فرزند زهرا را به حالش وا گذار
رو مرا تنها در این صحرای پر غوغا گذار
اندر این صحرای پر غوغا گلی گم کرده ام
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام
ساربان اینجا کسی با ما هم آوازی نکرد
اندر این صحرا کسی جز ما سرافرازی نکرد
جز حسین اینجا کسی با نیزه ها بازی نکرد
بین جانبازان عاشورا گلی گم کرده ام
ساربان اینجا حسین افتاده اندر در خاک و خون
آسمان ای کاش از این اندوه گردی واژگون
این زمین را کرده اند را از خون پاکان لاله گون
بین این آ لاله ها را هم گلی گم کرده ام
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام
من در این صحرای خون گلی گم کرده ام
اصغر اینجا خفته تنها در بیابان ای خدا
اکبر اینجا گشته زیر نیزه پنهان ای خدا
نعش قاسم مانده در این دشت ویران ای خدا
غنچه ای نو رسته را من با گلی گم کرده ام
ساربان آهسته ران اینجا گلی گم کرده ام

**********************************
یاحسین   یاحسین




طبقه بندی: تاریخ، دینی، شعر و موسیقی ، خانواده،
[ پنجشنبه 18 آبان 1396 ] [ 07:16 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]
اربعین
من جابر پیر توأم، ای دوست نگاهی
جز تربت پاک تو، مرا نیست پناهی
آرند همه بر شهدا، لاله و من هم
باشد، گلم از سوز جگر، شعله ی آهی
گوش که شنیده است‌، که با نیزه و خنجر
بر یک تن مجروح کند، حمله سپاهی
لب تشنه، سر از پیکر پاک تو، بریدند
آخر به چه جرمی چه خطایی چه گناهی؟
دریا به لبت سوخت و این قوم ستمکار
بر حنجر خشک تو نکردند نگاهی
با داغ تو، لبخند، حرام است به شیعه
بی گریه به پایان نرسد، سالی و ماهی
آن کس که زد آتش به حریم تو بسوزد
در آتش دوزخ، ابد الدهر، الهی
خون ریخته از گوش زنی بر روی شانه
جان داده ز کف، دخترکی بر سر راهی
و الله نسوزند خلایق به جهنم  
سوزند اگر در غم تو گاه به گاهی
«
میثم» همه جا، گفته من از آن شمایم
بسته است خودش را به شما نامه سیاهی

***************************************
شاعر : غلامرضا سازگار




طبقه بندی: تاریخ، دینی، شعر و موسیقی ، خانواده،
[ چهارشنبه 17 آبان 1396 ] [ 06:47 ب.ظ ] [ بانو آیتی ]




بهشت از دست آدم رفت از اون روزی که گندم خورد
ببین چی میشه اون کس که یه جا از حق مردم خورد
کسایی که تو این دنیا حساب مارو پیچیدن
یه روزی هرکسی باشن حساباشونو پس میدن
عبادت از سر وحشت واسه عاشق عبادت نیست
پرستش راه تسکینه پرستیدن تجارت نیست
سر آزادگی مردن ته دلداگی میشه
یه وقتایی تمام دین همین آزادگی میشه
کنار سفره خالی یه دنیا آرزو چیدن
بفهمن آدمی یک عمر بهت گندم نشون میدن
بذار بازی کنن بازم برامون با همین نقشه
خدا هرگز کسایی رو که حق خوردن نمی بخشه
کسایی که به هر راهی دارن روزیتو می گیرن
گمونم یادشون رفته همه یک روز میمیرن
جهان بد جور کوچیکه همه درگیر این دردیم
همه یک روز میفهمند چه جوری زندگی کردیم

*********************************************

شاعر : روزبه بمانی

خواننده : محمد اصفهانی

آهنگ ساز : علیرضا کهن دیری





طبقه بندی: تاریخ، دینی، شعر و موسیقی ،
[ یکشنبه 14 آبان 1396 ] [ 06:55 ق.ظ ] [ بانو آیتی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

تعداد کل صفحات : 59 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

درباره وبلاگ


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

فال حافظ


وبلاگ اشعار کامل شاعران

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان

کد حباب و قلب


// setTimeout(function () { // GetMihanBlogShowAds(); // }, 1000);