تبلیغات
حکایت و شعر پند آموز

حکایت و شعر پند آموز
این نکته نوشته ایم بر دفتر عشق ، سر دوست ندارد آنکه دارد سر دوست  
لینک های مفید
 فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

عشق چیزی نیست که به نفرت تبدیل شود,

عشق واقعی همیشه عشق است .


**************************************************************


چرا از بین بردن شخصیت یک نفر را  به له کردن ته سیگار تشبیه کرده اند ؟!


*********************


[ یکشنبه 16 فروردین 1394 ] [ 07:51 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


            مادرانه های غمگین !

            غوطه ورم هنوز
            در دریای آغوشش
            مادرم،مادرم.   
           

           *********
            سایه ها
            پیدایم نمی کنند
            وقتی در آغوش تو پنهانم .
            

           *********
            هوای اتاق را
            در مِه فرو برده
            سپیدی گیسوان مادرم.

           *********
           " مادر ! مادر ! "
            برگ جدا افتاده
            در آغوش باد .

______ سهیل محمودی



[ چهارشنبه 21 آبان 1393 ] [ 08:19 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

            

           یا رب در دل به غیر خود جا مگذار
           در دیده‌ی من گرد تمنا مگذار
           گفتم گفتم ز من نمی‌آید هیچ
           رحمی رحمی مرا به من «وامگذار»

                   ابوسعید ابوالخیر


[ سه شنبه 20 آبان 1393 ] [ 08:20 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

              كاشكی دانسته بودند این خداوندان ملک
              كان همه تاریخ ها تكرار درسی بی‌صداست

                        امیری فیروزکوهی

[ سه شنبه 20 آبان 1393 ] [ 08:14 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

زن و مرد مسنی در یک خانه زندگی می کردند .

یک پرستار از این دو مراقبت می کرد .

پسر آنها هر روز به آنها سرکشی می کرد .

او در موقع رفتن می گفت : ( نشد ) .

پرستار هر روز این کلمه را می شنید .

یک روز خیلی فکر کرد و با خود گفت من که

هر روز به آنها خوب رسیدگی می کنم .

پس این کلمه ( نشد ) چیست ؟ .

تا این که به این نتیجه رسید که مربوط به زندگی

این دو نفر است . یک روز زن و مرد مسن باهم فوت کردند .

پرستار گفت : حالا این پسر  میاید . او کلمه را پیدا کرده بود .

زمانی که پسر آمد قبل از این که بگوید ( نشد ) ،

پرستار با صدای بلند گفت ( شد شد ) .

پسر با تعجب پرسید ؟ چی ( شد )  .

پرستار گفت همان که ( نشد )


            یعنی مرگ این دو نفر



[ یکشنبه 18 آبان 1393 ] [ 10:46 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

☼ همیشه برای «ماندن» دلیل هست... و برای رفتن « بهانه » .
☼ همیشه برای «خواستن» نیاز هست... و برای رد کردن « مصلحت ».
☼ همیشه برای «داشتن» فضا هست... و برای نداشتن « تقصیر».
☼ به پای « ماندن و خواستن و داشتن» ، هستی بسم الله...
☼ وگرنه، جهان پر است از « بهانه و مصلحت و تقصیر » !

[ یکشنبه 18 آبان 1393 ] [ 10:37 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


روزی کشاورزی متوجّه شد ساعتش را در انبار علوفه گم کرده است.

ساعتی معمولی امّا با خاطره ای از گذشته و ارزشی عاطفی بود.

بعد از آن که در میان علوفه بسیار جستجو کرد و آن را نیافت از

گروهی کودکان که در بیرون انبار مشغول بازی بودند مدد خواست و

وعده داد که هر کسی آن را پیدا کند جایزه ای دریافت نماید.

کودکان به محض این که موضوع جایزه مطرح شد به درون انبار

هجوم آوردند و تمامی کپّه های علف و یونجه را گشتند امّا باز هم

ساعت پیدا نشد. کودکان از انبار بیرون رفتند و درست موقعی که

کشاورز از ادامۀ جستجو نومید شده بود، پسرکی نزد او آمد و

از وی خواست به او فرصتی دیگر بدهد. کشاورز نگاهی به

او انداخت و با خود اندیشید، «چرا که نه؟ به هر حال،

کودکی صادق به نظر می‌رسد.»

پس کشاورز کودک را به تنهایی به درون انبار فرستاد.

بعد از اندکی کودک در حالی که ساعت را در دست داشت

از انبار علوفه بیرون آمد. کشاورز از طرفی شادمان شد و

از طرف دیگر متحیّر گشت که چگونه کامیابی از آنِ این کودک شد.

پس پرسید، «چطور موفّق شدی در حالی که بقیه کودکان ناکام ماندند؟»

پسرک پاسخ داد، «من کار زیادی نکردم؛ روی زمین نشستم و

در سکوت کامل گوش دادم تا صدای تیک تاک ساعت را شنیدم و

در همان جهت حرکت کردم و آن را یافتم.»

*******************************************************
ذهن وقتی که در «آرامش» باشد بهتر از ذهنی که پر از
مشغله است فکر می‌کند. هر روز اجازه دهید ذهن شما اندکی
آرامش یابد و در سکوت کامل قرار گیرد و سپس ببینید چقدر
با هوشیاری به شما کمک خواهد کرد زندگی خود را آنطور
که مایلید سر و سامان بخشید.



[ جمعه 16 آبان 1393 ] [ 09:12 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

                                                                                 


متن نوحه انا مظلوم حسین نزار قطری :

انا مظلوم حسین
انا محروم حسین

لم یا قوم تریدون ببغی و فساد
لم تسعون بقتلی بلجاج و عناد
لیس والله سوانا خلف بعد النبی
فرض الله علی طاعتنا کل عباد

انا مظلوم حسین
انا محروم حسین

من له جد کجدی فی الوری
او کشیخی فانا ابن العلمین
فاطم الزهرا امی ، و ابی
قاصم الکفر ببدر و حنین

عبد الله غلاما یافعا
و قریش یعبدون الوثنین
یعبدون اللات و العزی معا
و علی کان صلی القبلتین

و ابی شمس و امی قمر
فانا الکوکب و ابن القمرین

انا مظلوم حسین
انا محروم حسین

چیست تقصیر من ای قوم که امروز جهانی
شده آماده به قتلم همه با تیغ و سنانی
در شما نیست ز اسلام نه نامی و نشانی

انا عطشان و قد احرق نطقی و لسانی
انا ظمئان و قد احرق قلبی و فوادی

انا مظلوم حسین
انا محروم حسین

زیر خنجر شه لب تشنه حسین گفت:
تو ای شمر ستمکار!
تو ای ملحد مکار!
تو ای کافر غدار!

اگر من نشناسی ، بگویم بشناسی
حسینم و ضیاء القمرینم ،  قتیل الودجینم
امام الحرمینم انا الفضه وابن الذهبینم


انا مظلوم حسین
انا محروم حسین
منم شهپر کبری منم آیه تقدیر
منم نخله خوبان
منم زاده زهرا
منم عرش و منم فرش
     منم کرسی و لوح و قلم و باعث ایجاد دو عالم

انا مظلوم حسین
انا محروم حسین


[ پنجشنبه 15 آبان 1393 ] [ 02:21 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


            ببین در سطر سطر صفحه‌ی فالی که می‌بینم
            تو هم پایان تلخی داری ای آغاز شیرینم

            ببین در فال «حافظ» خواجه با اندوه می‌گوید :
            که من هم انتهای راه را تاریک می‌بینم

            تو حالا هرچه می‌خواهی بگو حتی خرافاتی
            برای من که تاثیری ندارد، هر چه‌ام اینم

            چنان دشوار می‌دانم شب کوچ نگاهت را
            که از آغاز پایان ترا در حال تمرینم

            نه! تو آینه‌ای در دست مردان توانگر باش
            که من درویشی از دنیای کشکول و تَبَرزینم

            در آن سو سود سرشار و در این سو حافظ و سعدی
            تو و سودای شیرینت، من و یاران دیرینم

            برو بگذار شاعر را به حال خویشتن بانو
            چه فرقی می‌کند بعد از تو شادم یا که غمگینم

            پس از تو حرف‌هایت را به گوش سنگ خواهم گفت
            تو خواهی بعد از این دیوانه خوانی یا خبرچینم

                                 محمد سلمانی


[ سه شنبه 13 آبان 1393 ] [ 06:54 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


              روی دستش پسرش رفت ولی قولش نه
              نیزه ها تا جگرش رفت ولی قولش نه

              این چه خورشید غریبی است؟ که با حال نزار
              پای نعش قمرش رفت ولی قولش نه

              شیرمردی که در آن واقعه هفتاد و دوبار
              دست غم بر کمرش رفت ولی قولش نه

              هر طرف می‌نگری نام «حسین است و حسین»
              ای دمش گرم، سرش رفت ولی قولش نه

                             حسین جنتی


[ سه شنبه 13 آبان 1393 ] [ 06:45 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
                              


                                    آپلود عکس
[ دوشنبه 12 آبان 1393 ] [ 09:22 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
            

                       نکته‌ای را به خاطرت بسپار!

                       چون دماوند، سربلند و صبور
                       این منم ایستاده در توفان
                       در دلم شعله می کشد آتش
                       از کف اما نداده‌ام دامان

                       هر چه ریزند سنگ در راهم
                       دانه دانه به صبر بردارم
                       با سرانگشت عقل بگشایم
                       صد گره گر زنند در کارم

                       خمّ عشق از من است در جوشش
                       چشمه ی زندگی زمن جوشد
                       بوئی از زندگی نبرده کسی
                       کو به آزار من همی کوشد

                       من زنم، آنکه با تبسم او
                       مهر و ماه و ستاره می خندد
                       گر غمین باشد و دل آزرده
                       شادی از خانه رخت بر بندد

                       چهره ی زندگی اگر اخموست
                       خرمی در وطن نمی بینی

                        این همه زان بود که جز اندوه
                       در نگاههای زن نمی بینی

                       صورت رشک ماه او دیری ست
                       می خورد سیلی از کف بیداد
                       طره موئی که پیش اهل نظر
                       معتبر بود می رود بر باد

                       کوهم و نیست باکم از سیلی
                       می زند باد بر سر و گوشم
                       کی شوم پست و کی شود بالا
                       خس اگر پانهاد بر دوشم

                       کوه اگر ایستاده پابرجاست
                       کوه اگر مظهر شکیبائی ست
                       نکته‌ای را به خاطرت بسپار
                       جنبش کوه نیز غوغائی ست

                         صدیقه وسمقی
                           6 آبان ۱۳۹۳


[ یکشنبه 11 آبان 1393 ] [ 10:28 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
زن گفت: سردمه.
مرد در حالی که سرش توی مانیتور رایانه اش بود گفت: یه چیزی بپوش.
زن گفت: بازم سردمه.
مرد گفت: پنجره رو ببند.
زن گفت:بازم سردمه.
مرد این دفعه چون در رایانه به مطلب دندان گیری رسیده بود چیزی نگفت
و همین طور سرش را کرد توی مانیتور.
زن ادامه داد: وقتی بچه بودم و می گفتم سردمه، مامانم بغلم می کرد.
مرد سرش را از روی مانیتور بلند کرد و با توپ و تشر گفت:
اگه خیال کردی میذارم سراسر زمستون مامانتو بیاری خونه مون، کور خوندی... .

                                  

[ یکشنبه 27 مهر 1393 ] [ 07:33 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


          بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی
          آهنگ اشتیاق دلی دردمند را

          شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق
          آزار این رمیده ی سر در کمند را

          بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
          اندوه چیست، عشق کدامست، غم کجاست!

          بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
          عمری ست در هوای تو از آشیان جداست

          دلتنگم، آنچنان که اگر بینمت به کام
          خواهم که جاودانه بنالم به دامنت

          شاید که جاودانه بمانی کنار من
          ای نازنین ـ که هیچ وفا نیست با منت ـ

          تو آسمان آبی آرام و روشنی
          من چون کبوتری که پرم در هوای تو

          یک شب ستاره های تو را دانه چین کنم
          با اشک شرم خویش بریزم به پای تو

          بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح
          بگذار تا بنوشمت ای چشمه ی شراب

          بیمار خنده های تو ام ، بیشتر بخند
          خورشید آرزوی منی، گرم تر بتاب

                        فریدون مشیری


[ یکشنبه 27 مهر 1393 ] [ 10:03 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

       چه ساده با گریستن خویش زاده می شویم
       و چه ساده با گریستن دیگران از یاد می رویم
       و چه ساده میان این دو سادگی معمایی می سازیم
       به نام ....«زنــــــــــــــــــدگی»
       و چه ارزان می فروشیم لذت با هم بودن را ،
       چه زود دیر می شود ...
       و نمی دانیم که فردا می آید، شاید ما نباشیم !

[ سه شنبه 22 مهر 1393 ] [ 08:03 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
                
               یاد من باش ، اگه خوابی اگه بیدار ، یاد من باش 
             به همین بهانه یك شب ،حتی یك بار ، یاد من باش

 

             یاد من باش ، اگه دنیا با تو مهربون نمی شه
             مث عكسای من و تو زندگی ،جوون نمی شه

 

             یاد من باش ، اگه سنگم ،اگه خاكم ،اگه رودم
             برا تو خاطره گفتم ، واسه تو خاطره بودم

 

             اگه بارون و بیابون منُ گم كرده تو چشماش
             گاهی وقتا مهربون شو ،گاهی وقتا ، یاد من باش
                                                      
 
              ساده بود اما برا من ،كه یه دلشكسته بودم
             مث طوفان روز رفتن ، كوله بارُ بسته بودم

 

             یه روز از تو جون گرفتم ، یه روز از تو دل بریدم
             از همه دنیا گذشتم ، به همه دنیا رسیدم

 

             ساده بود اما تو جاده ، دست و پامُ جا گذاشتم
             شب دل بریدن از خود ، همه رُوتنها گذاشتم

 

              دریا دلواپس من شد ، منُ دید به گریه افتاد
              منُ بشناس اگه بارون ، ردپامُ برده از یاد

 

              یاد من باش ،یه پلاكم ،یه نشونه زیر خاكم
               مثِ لاله ها غریبم ، مث عاشقا هلاكم

 

              اگه بارون و بیابون ، منُ گم كرده تو چشماش
              گاهی وقتا مهربون شو ،گاهی وقتا یاد من باش

                             عبدالجبار کاکایی

 

     

[ یکشنبه 20 مهر 1393 ] [ 09:35 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

تعداد کل صفحات : 48 :: ... 11 12 13 14 15 16 17 ...

درباره وبلاگ<


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

فال حافظ


وبلاگ اشعار کامل شاعران

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان