تبلیغات
حکایت و شعر پند آموز

حکایت و شعر پند آموز
این نکته نوشته ایم بر دفتر عشق ، سر دوست ندارد آنکه دارد سر دوست  
لینک های مفید
 فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

عشق چیزی نیست که به نفرت تبدیل شود,

عشق واقعی همیشه عشق است .


**************************************************************


چرا از بین بردن شخصیت یک نفر را  به له کردن ته سیگار تشبیه کرده اند ؟!


*********************


[ یکشنبه 16 فروردین 1394 ] [ 07:51 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


مرد کشاورزی یک زن نق نقو داشت که از صبح تا نصف شب

در مورد چیزی شکایت میکرد.

تنها زمان آسایش مرد زمانی بود که با قاطر پیرش در مزرعه شخم میزد.

یک روز، وقتی که همسرش برایش ناهار آورد، کشاورز قاطر پیر

را به زیر سایه ای راند و شروع به خوردن ناهار خود کرد.

بلافاصله همسر نق نقو مثل همیشه شکایت را آغاز کرد.

ناگهان قاطر پیر با هر دو پای عقبی لگدی به پشت سر زن

و در دم کشته شد.

در مراسم تشییع جنازه چند روز بعد، کشیش متوجه

چیز عجیبی شد. هر وقت...

یک زن عزادار برای تسلیت گویی به مرد کشاورز نزدیک میشد،

مرد گوش میداد و بنشانه تصدیق سر خود را بالا و پایین میکرد،

اما هنگامی که یک مرد عزادار به او نزدیک میشد، او بعد از

یک دقیقه گوش کردن سر خود را بنشانه مخالفت تکان میداد.

پس از مراسم تدفین، کشیش از کشاورز قضیه را پرسید.

کشاورز گفت:

خوب، این زنان می آمدند چیز خوبی در مورد همسر

من میگفتند، که چقدر خوب بود، یا چه قدر خوشگل

یا خوش لباس بود، بنابراین من هم تصدیق میکردم.

کشیش پرسید، پس مردها چه میگفتند؟

کشاورز گفت:

آنها می خواستند بدانند که آیا قاطر را حاضرم بفروشم یا نه


                                 


[ پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393 ] [ 10:22 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
            
                    بوی شمعدانی فضای حیاط را پرکرده بود .

              سماور مادر بزرگ قلقل می کرد .

             پدر بزرگ چای بهارنارنج دم کرده بود .

             مادر بزرگ نان و پنیر و خیار در سفره قلمکار چیده بود .......

                      آپلود عکس



[ سه شنبه 16 اردیبهشت 1393 ] [ 10:22 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]



               هیچگاه بدنبال صورت زیبا نباشید

               چون روزی پیر خواهد شد

               هیچگاه بدنبال پوست خوب نباشید

               چون روزی چروک خواهد شد

               هیچگاه بدنبال اندام خوب نباشید

               چون روزی عوض خواهد شد

               هیچگاه بدنبال موی زیبا نباشید

               چون روزی سپید خواهد شد

               درعوض بدنبال قلبی وفادار باشید

               که تا ابد دوستتان خواهد داشت .



[ سه شنبه 16 اردیبهشت 1393 ] [ 08:37 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


                                     

                                سرمشق‌های آب بابا یادمان رفت
                       رسم نوشتن با قلم ها یادمان رفت

                        گل كردن لبخندهای هم كلاسی
                       در یک نگاه ساده حتی یادمان رفت

                       ترس از معلم حل تمرین پای تخته
                       آن زنگهای بی كلک را یادمان رفت

                       راه فرار از مشق‌های توی خانه
                       ای وای ننوشتیم آقا را، یادمان رفت

                       آنروزها را آنقدَر شوخی گرفتیم
                       جدّیت «تصمیم كبری» یادمان رفت

                       شعر خدای مهربان را حفظ كردیم
                       یادش به خیر، امّا «خدا» را یادمان رفت

                       در گوشمان خواندند رسم آدمیّت
                       آن حرفها را زود امّا یادمان رفت

                       «فردا چه كاره می‌شوی؟» موضوع انشا
                       ساده نوشتیم آنقَدَر تا یادمان رفت

                       دیروز تكلیف «آب، بابا» بود و خط خورد
                       تكلیف فردا «نان و بابا» یادمان رفت!!

                                حسین جعفرزاده (؟)



[ شنبه 13 اردیبهشت 1393 ] [ 09:30 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

   

                      به یاد استاد لطفی

                     چکامه : هوشنگ ابتهاج
                     آواز : استاد شجریان
                     آهنگساز : محمد رضا لطفی

                     <<<<<<<<<<<<<<<

                             سرود ای ایران

                     ایـــــران ای سرای امید
                     بر بامت سپیده دمید

                     بنگر كزین ره پر خون
                    خورشیدی خجسته رسید

                     اگر چه دل‌ها پر خون است
                     شكوه شادی افزون است

                     سپیده ی ما گلگون است
                     كه دست دشمن در خون است

                     ای ایران غمت مرساد
                     جاویدان شكوه تو باد

                     راه ما، راه حق، راه بهروزی ست
                     اتحاد، اتحاد رمز پیروزی ست

                     صلح و آزادی، جاودانه

                     در همه جهان خوش باد

                     یادگار خون عاشقان ای بهار
                     ای بهار تازه جاودان در این چمن شكفته باد

                               روحش شاد


[ شنبه 13 اردیبهشت 1393 ] [ 09:10 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

        هیچ وقت یکی را با همه ی ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ !

         ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ

         ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺪﺍﺭﯼ

         هاراکی موراکامی

         مانند :
       
         همه سی و سه پل را خراب نکن ، یک پل را برای باز گشت بگذار .




[ پنجشنبه 11 اردیبهشت 1393 ] [ 08:13 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
  
            از یک دوست


   



[ سه شنبه 9 اردیبهشت 1393 ] [ 09:25 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
           
           

                       آپلود عكس رایگان و دائمی
         


                               

[ سه شنبه 9 اردیبهشت 1393 ] [ 07:59 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]



                             
[ سه شنبه 9 اردیبهشت 1393 ] [ 07:52 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


            پیش از اینها فکر می کردم ، خدا
            خانه ای دارد میان ابر ها

            مثل قصر پادشاه قصه ها
            خشتی از الماس، خشتی از طلا

            پایه های برجش از عاج و بلور
            بر سر تختی نشسته با غرور

            ماه برق کوچکی از تاج او
            هر ستاره، پولکی از تاج او

            اطلس پیراهن او ، آسمان
            نقش روی دامن او ، کهکشان

            رعد و برق شب ، طنین خنده اش
            سیل و طوفان ، نعره ی توفنده اش

            دکمه ی پیراهن او ، آفتاب
            برق تیغ خنجر او ماهتاب

            هیچ کس از جای او آگاه نیست
            هیچ کس را در حضورش راه نیست

            پیش از اینها خاطرم دلگیر بود
            از خدا در ذهنم این تصویر بود

            آن خدا بی رحم بود و خشمگین
            خانه اش در آسمان ، دور از زمین

            بود ، اما در میان ما نبود
            مهربان و ساده و زیبا نبود

            در دل او دوستی جایی نداشت
            مهربانی هیچ معنایی نداشت

            هر چه می پرسیدم، از خود، از خدا
            از زمین، از آسمان، از ابرها

            زود می گفتند : این کار خداست
            پرس و جو از کار او کاری خطاست

            هرچه می پرسی، جوابش آتش است
            آب اگر خوردی، عذابش آتش است

            تا ببندی چشم، کورت می کند
            تا شدی نزدیک، دورت می کند

            کج گشودی دست، سنگت می کند
            کج نهادی پای، لنگت می کند

            با همین قصه، دلم مشغول بود
            خوابهایم، خواب دیو و غول بود

           خواب می دیدم که غرق آتشم
           در میان شعله های سرکشم

           در دهان اژدهای خشمگین
           بر سرم باران گرز آتشین

           محو می شد نعره هایم، بی صدا
           در طنین خنده ی خشم خدا ...

            نیت من، در نماز و در دعا
            ترس بود و وحشت از خشم خدا

            هر چه می کردم، همه از ترس بود
            مثل از بر کردن یک درس بود

            مثل تمرین حساب و هندسه
            مثل تنبیه مدیر مدرسه

            تلخ، مثل خنده ای بی حوصله
            سخت، مثل حل صدها مسأله

            مثل تکلیف ریاضی سخت بود
            مثل صرف فعل ماضی سخت بود

            تا که یک شب دست در دست پدر
            راه افتادم به قصد یک سفر

           در میان راه، در یک روستا
           خانه ای دیدم، خوب و آشنا

            زود پرسیدم : پدر، اینجا کجاست؟
            گفت: اینجا خانه ی خوب خداست!

            گفت : اینجا می شود یک لحظه ماند
            گوشه ای خلوت، نمازی ساده خواند

            با وضویی، دست و رویی تازه کرد
            با دل خود، گفت و گویی تازه کرد

            گفتمش: پس آن خدای خشمگین
            خانه اش اینجاست؟ اینجا، در زمین؟

            گفت : آری، خانه ی او بی ریاست
            فرشهایش از گلیم و بوریاست

            مهربان و ساده و بی کینه است
            مثل نوری در دل آیینه است

            عادت او نیست خشم و دشمنی
            نام او نور و نشانش روشنی

            خشم، نامی از نشانی های اوست
            حالتی از مهربانی های اوست

            قهر او از آشتی، شیرین تر است
            مثل قهر مهربان مادر است

            دوستی را دوست، معنی می دهد
            قهر هم ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌با دوست معنی می دهد

            هیچ کس با دشمن خود، قهر نیست
            قهری او هم نشان دوستی است...

            تازه فهمیدم خدایم، این خداست
            این خدای مهربان و آشناست

            دوستی، از من به من نزدیک تر
            از رگ گردن به من نزدیک تر

            آن خدای پیش از این را باد برد
            نام او را هم دلم از یاد برد

            آن خدا مثل خیال و خواب بود
            چون حبابی، نقش روی آب بود

            می توانم بعد از این، با این خدا
            دوست باشم، دوست، پاک و بی ریا

            می توان با این خدا پرواز کرد
            سفره ی دل را برایش باز کرد

            می توان درباره ی گل حرف زد
            صاف و ساده، مثل بلبل حرف زد

            چکه چکه مثل باران راز گفت
            با دو قطره، صد هزاران راز گفت

            می توان با او صمیمی حرف زد
            مثل یاران قدیمی حرف زد

            می توان تصنیفی از پرواز خواند
            با الفبای سکوت آواز خواند

            می توان مثل علفها حرف زد
            با زبانی بی الفبا حرف زد

            می توان درباره ی هر چیز گفت
            می توان شعری خیال انگیز گفت

            مثل این شعر روان و آشنا :
            « پیش از این ها فکر می کردم خدا ...»

                   قیصر امین پور


[ دوشنبه 8 اردیبهشت 1393 ] [ 10:21 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

روزی لئون تولستوی در خیابانی راه می رفت
که ناآگاهانه به زنی تنه زد ..
زن بی وقفه شروع به فحش دادن و بد وبیراه گفتن کرد ..
بعد از مدتی که خوب تولستوی را فحش مالی کرد
تولستوی کلاهش را از سرش برداشت و محترمانه معذرت خواهی کرد
و در پایان گفت :
مادمازل من لئون تولستوی هستم ..
زن که بسیار شرمگین شده بود، عذر خواهی کرد و گفت :
چرا شما خودتان را زودتر معرفی نکردید ؟!
تولستوی در جواب گفت:
 شما آنچنان غرق معرفی خودتان بودید که به من مجال این کار را ندادید!!

[ یکشنبه 7 اردیبهشت 1393 ] [ 10:44 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
    
               یا رب         


                      
[ جمعه 5 اردیبهشت 1393 ] [ 10:02 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]


              
[ جمعه 5 اردیبهشت 1393 ] [ 06:58 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]

یک تسبیح زمانی تسبیح است که همه دانه هایش کنار هم باشد .


                                 آپلود عکس


[ یکشنبه 31 فروردین 1393 ] [ 10:32 ب.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
           
                 من زاده شدم به عشق مادر
                 پرورده شدم به عشق مادر
                 در دامن او شدم چنین نور
                 پیوسته شدم به عشق مادر
                 بوی تن او بهار هر فصل
                 بشکفته شدم به عشق مادر
                 تعلیم نمودیم بیاموز
                 وارسته شدم به عشق مادر
                 از رنج زمان عبور دادی
                 نی خسته شدم به عشق مادر
                 آموخت مرا صبور باشم
                 دل بسته شدم به عشق مادر
                 هر ملک به زیر پای مادر
                 گل دسته شدم به عشق مادر
                 چون داد مرا ز شیره جان
                 لب بسته شدم به عشق مادر
                 در ساحل قلب بی کرانش
                 وابسته شدم به عشق مادر

               



[ یکشنبه 31 فروردین 1393 ] [ 09:03 ق.ظ ] [ سیده رقیه آیتی ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

تعداد کل صفحات : 41 :: ... 11 12 13 14 15 16 17 ...

درباره وبلاگ<


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

فال حافظ


وبلاگ اشعار کامل شاعران

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان